1
00:00:05,840 --> 00:00:12,560
อะไรอยู่ในบ้าน? อย่าขัดจังหวะและถามว่าทำไมคุณถึงสร้างเต็นท์ที่นี่ เขาไม่ได้ทำเพื่อคุณ
ขายแพงกว่าเท่าไหร่คะ?

2
00:00:12,560 --> 00:00:19,180
นี่คือถนนอย่างเป็นทางการ ถนน เขาไม่ใช่สวนหลังบ้านของคุณ คุณต่างหาก

3
00:00:19,180 --> 00:00:26,140
คุณพูดถูก เขามาจากแผนกถนน แต่นี่คือประตูบ้านของฉันด้วย เขาและฉันติดตามเขา
ไม่มีอะไรผิดกับการตั้งแผงขายของที่นี่

4
00:00:26,140 --> 00:00:32,720
นอกจากนี้ เขากับฉันไม่ได้ขวางทาง ดังนั้นคุณมีเหตุผล ฉันจะบอกคุณ.

5
00:00:32,720 --> 00:00:38,630
บ้านนี้ขายภายในบ้านไปเท่าไหร่ ภายนอกก็ขายให้เขาไม่ได้

6
00:00:38,630 --> 00:00:45,490
ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ จ่ายภาษีก่อนแล้วจ่ายสามมหาสมุทร

7
00:00:45,490 --> 00:00:52,390
กลับมาคุณสามารถซื้อได้มากเท่าที่คุณต้องการ ถ้าฉันสามารถสำรองเงินไว้ได้สามเหรียญ มาหาฉันสิ
ไม่จำเป็นต้องตั้งแผงลอยข้างนอก

8
00:00:52,390 --> 00:00:59,350
อาหารกำลังจะหมดทั้งครอบครัว มีกี่คนที่ยกมือขึ้น?

9
00:00:59,350 --> 00:01:03,210
ยกมือขึ้นเพื่อทำสิ่งต่างๆ ให้สำเร็จ แต่คุณไม่สามารถยกมือได้

10
00:01:08,240 --> 00:01:15,100
ฉันจะย้ายเข้า โอเค มันสายเกินไปที่ฉันจะย้ายเข้า

11
00:01:15,100 --> 00:01:21,580
เราได้รวบรวมสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด อย่ายืมพวกเขา แล้วฉันจะไม่ทำ. ไม่เสร็จเหรอ? ไม่
ระยำคุณ

12
00:01:21,580 --> 00:01:28,400
หลังจากฆ่าใครสักคน คุณก็หันกลับมาแล้วพูดว่า "คุณไม่ฆ่าใครสักคนเหรอ?" แค่นี้พอมั้ย? ไม่ นี่คือคนสองคน
รหัส

13
00:01:28,400 --> 00:01:35,300
ที่เราพูดก็เหมือนกันไม่ใช่ว่าคุณกำลังรังแกคนนี่เป็นสิทธิพิเศษ
เราจะพูดคุยกันอย่างไร? เราอยู่ที่นี่

14
00:01:35,300 --> 00:01:40,580
บังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นกลาง ถ้ากล้าเอาถังขี้มาฟาดหัวเรา เราก็จะสะอาด
จับคุณไม่ได้

15
00:02:12,170 --> 00:02:15,990
แม่ของเขาเป็นเพียงโจรและไม่มีความเป็นมนุษย์เลย

16
00:02:15,990 --> 00:02:22,990
เจ้าของร้านเก่าอาศัยอยู่กับสัตว์ร้าย

17
00:02:22,990 --> 00:02:29,830
มันไม่คุ้มกับความโกรธ แต่ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

18
00:02:29,830 --> 00:02:36,030
คำว่า "ฉี" คืออะไร? ฉันแค่อยากมีชีวิตที่ดี

19
00:02:36,030 --> 00:02:39,330
ลองมาดูกับคุณ

20
00:02:51,030 --> 00:02:57,830
ไม่มีทางที่จะมีชีวิตอยู่สำหรับฉันเลย ไม่มีทางที่ฉันจะมีชีวิตอยู่ได้เลย

21
00:03:29,990 --> 00:03:36,110
คุณเฉินกรุณามานั่งลงในห้อง ขอบคุณ

22
00:03:36,110 --> 00:03:43,110
คุณเห็นไหมว่าฉันบอกลาคุณครั้งที่แล้วที่โรงแรม Liuguo

23
00:03:43,110 --> 00:03:49,150
เรียกฉันว่า เอ๋อ ป้า. เรียกฉันว่า ยี่เซี่ย.

24
00:03:49,150 --> 00:03:54,310
ฮันอี้เซียะขอบคุณ

25
00:04:00,450 --> 00:04:07,250
จริงๆ แล้ว ในช่วงเวลานี้ ฉันคิดถึง Yang Yuhuan ที่คุณเล่นบนเวที
คุณ

26
00:04:07,250 --> 00:04:12,950
คุณแสดงออกตามความคิดของผู้หญิงจริงๆ คุณเข้าใจผู้คนได้อย่างไร?
โปร่งใสมาก

27
00:04:12,950 --> 00:04:18,370
2. คุณนายชมฉันมากเกินไป

28
00:04:18,370 --> 00:04:22,170
อย่ายับยั้งชั่งใจมากนัก

29
00:04:26,860 --> 00:04:32,840
เมื่อผมคิดถึงเรื่องนี้ ผมก็ชอบละครเรื่องนี้มากเช่นกัน หลังจากนั้นฉันก็มาที่บ้านของเราเพื่อพักที่จง

30
00:04:32,840 --> 00:04:38,280
วันนี้ฉันลาออกจากโรงเรียนและเป็นป้า

31
00:04:38,280 --> 00:04:45,120
ลูกเอ๋ย ฉันขอเชิญคุณมาเพราะฉันมีเรื่องต้องทำ

32
00:04:45,120 --> 00:04:51,800
ได้โปรด ได้โปรด อย่าพูด โปรดสั่งฉัน แค่สั่งฉันก็พอ

33
00:04:51,800 --> 00:04:56,080
ฉันอยากเรียนโอเปร่าจากคุณ มันง่ายมาก

34
00:04:57,320 --> 00:05:02,520
คุณต้องการเรียนรู้อะไร? ฉันจะสอนคุณ จริงหรือ จริงหรือ

35
00:05:02,520 --> 00:05:09,100
ตอนนี้คุณร้องเพลงให้ฉันฟังไหม?

36
00:05:09,100 --> 00:05:15,600
ฉันแค่ร้องเพลงเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นในโลกเหล็กที่น่ารังเกียจมาก ฉันชอบส่วนนั้น

37
00:05:15,600 --> 00:05:20,400
โอเค ฉันจะร้องเพลงให้คุณฟังสักสองสามบรรทัด

38
00:06:04,110 --> 00:06:10,290
ดูสิอย่าเศร้าเลย ละครเรื่องนี้ของปลอมทั้งนั้น ละครเป็นของปลอม

39
00:06:10,290 --> 00:06:17,170
แต่รักแท้ขอแค่บอกมา

40
00:06:17,170 --> 00:06:23,110
มีใครรู้บ้างถึงความเจ็บปวดในการมาถึงจุดนี้?

41
00:06:23,110 --> 00:06:29,130
ภรรยาคนที่สองคุณกำลังพูดและหัวเราะอยู่เหรอ? ดูสิ ดูสิ

42
00:06:29,130 --> 00:06:31,550
เพียงความสว่างของบ้านของคุณ

43
00:06:57,950 --> 00:07:01,250
ในใจของเขา

44
00:07:03,600 --> 00:07:10,580
ฉันหายไปนานแล้ว ฉันเป็นเพียงเครื่องประดับสำหรับเขานาง

45
00:07:10,580 --> 00:07:17,560
ฉันแนะนำให้คุณผ่อนคลายจิตใจ

46
00:07:17,560 --> 00:07:22,560
ฉันจะไม่ลืมสิ่งเหล่านี้ไว้ในใจ ฉันจะไม่ลืมพวกเขาไว้ในใจ

47
00:07:22,560 --> 00:07:29,040
แต่รู้ไหมว่าเขาไม่ได้มีแค่ผู้หญิงข้างนอกเท่านั้น?

48
00:07:32,880 --> 00:07:33,820
เธอเป็นคนสีฟ้าสวย

49
00:07:33,820 --> 00:07:41,140
สอง

50
00:07:41,140 --> 00:07:46,920
นางนางฉันควรจะไป ไม่ คุณไม่ไป

51
00:07:46,920 --> 00:07:53,440
คุณเห็นไหมว่าเรากำลังพูดถึงเรื่องอะไร?

52
00:07:53,440 --> 00:07:59,120
มาพูดถึงสิ่งที่มีความสุขกันดีกว่า

53
00:08:02,560 --> 00:08:09,240
อยากฟังละครแนวไหน? ฉันจะร้องเพลงให้คุณฟัง ฉันไม่รู้จะจับคุณอย่างไรทันทีที่เจอคุณ

54
00:08:09,240 --> 00:08:14,840
ฉันมักจะรู้สึกว่าคุณเป็นญาติของฉันและคุณใกล้ชิดกับฉันมากขึ้น

55
00:08:14,840 --> 00:08:21,760
ฉันจะยังคงเรียนโอเปร่าจากคุณในอนาคตหรือไม่? รวมแล้วหนึ่งสัปดาห์

56
00:08:21,760 --> 00:08:26,880
ฉันอยากจะลองสักสองหรือสามครั้ง ผู้อำนวยการหลี่

57
00:08:26,880 --> 00:08:29,880
แค่ขอให้เขาออกไปเที่ยวข้างนอก

58
00:08:30,860 --> 00:08:36,039
คุณไม่เชื่อเหรอว่าฉันสามารถเรียนรู้ละครเพื่อคลายความเบื่อได้? ไม่

59
00:08:36,039 --> 00:08:42,440
ฉันจะยังเด็กภายใต้ Gua Tian Li

60
00:08:42,440 --> 00:08:49,340
คุณมาที่นี่กี่ครั้งแล้ว? คุณกลัวอะไร? ฉันไม่กลัวคุณ

61
00:08:49,340 --> 00:08:56,260
คุณกลัวอะไร? ฉันมอบสิ่งนี้ให้กับคุณ

62
00:08:56,260 --> 00:08:58,720
ใส่แล้วมีความแวววาวสมบูรณ์แบบ

63
00:09:00,880 --> 00:09:07,840
ภรรยาคนที่สอง ฉันทำไม่ได้ ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่ต้องการได้รับค่าตอบแทนสำหรับศิลปะการต่อสู้ ทำไมคุณไม่ต้องการสอนศิลปะการต่อสู้ให้ฉัน?
ฉันร้องเพลงโอเปร่าเหรอ?

64
00:09:07,840 --> 00:09:14,740
การเล่นและร้องเพลงมีประโยชน์อะไร? มันแพงเกินไป ฉันจะให้มันกับคุณ.

65
00:09:14,740 --> 00:09:15,740
คุณใส่มัน

66
00:09:30,280 --> 00:09:37,080
ว่าวนี้ดีจริงๆ กรอบของว่าวนี้ก็ถูกผูกไว้อย่างดีเช่นกัน

67
00:09:37,080 --> 00:09:43,700
คุณสามารถวาดได้ดีขึ้น ลุงซื้อแล้วกลับไปเล่นด้วย แค่นั้นแหละ.

68
00:09:43,700 --> 00:09:50,480
ซื้อว่าวดีๆแล้วใครจะยอมบินไป? แขวนไว้บนผนังเหมือนดอกไม้.

69
00:09:50,480 --> 00:09:57,320
ใช่ ปล่อยมันไปหรือวางสาย แล้วแต่คุณ คุณเลือกอันไหน? อย่าซ่อนมันไว้จากหญิงสาว พูดมัน.

70
00:09:57,320 --> 00:09:59,520
ฉันขี้อายในกระเป๋าของฉัน

71
00:10:00,590 --> 00:10:07,430
อย่าพูดถึงเงินเลย เอามัน. พ่อนี่คือพ่อของฉัน นี่คือ

72
00:10:07,430 --> 00:10:14,390
ว่าวเหนียวมากจนคุณเล่นว่าวได้ มันดีจริงๆ

73
00:10:14,390 --> 00:10:21,270
ฉันไม่สามารถขอคุณโดยเปล่าประโยชน์ได้ มาพูดถึงเรื่องนี้ทีหลัง คุณคือเพื่อนสนิทของฉัน

74
00:10:21,270 --> 00:10:27,390
ฉันอยากจะขอเงินคุณ ฉันยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า? แล้วคุณล่ะ สิ่งนี้ไม่เหมาะ

75
00:10:28,010 --> 00:10:34,870
เอาไปเทียบดูครับว่าขายได้ราคาเท่าไร ฉันพอใจกับมัน ดังนั้นฉันจะให้ความเคารพ

76
00:10:34,870 --> 00:10:39,970
หากคุณยอมรับคำสั่งซื้อฉันจะรับมันไป

77
00:10:39,970 --> 00:10:46,830
โซระ มานี่สิ

78
00:10:46,830 --> 00:10:53,690
คุณเห็นมันไหม? เปิดทันทีที่ฉันออกจากบ้าน

79
00:10:53,690 --> 00:10:56,970
หากเลี้ยวไม่ถูกต้องจะเรียกว่า "เปิด"

80
00:10:57,680 --> 00:11:03,760
คุณรู้อะไร? ผู้คนใช้ชีวิตทั้งชีวิตด้วยเพียงใบหน้า ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะพูดอะไรกับคุณ

81
00:11:03,760 --> 00:11:09,720
ย้อนกลับไป บ้านหลังเก่าของเราถูกหลอกลวงโดยมหาสมุทรปลอม

82
00:11:09,720 --> 00:11:16,480
ฉันไม่รู้ว่าหน้าคุณอยู่ที่ไหนพี่ชายคนที่สอง

83
00:11:16,480 --> 00:11:23,400
เหตุใดคุณจึงพยายามบีบบังคับหน้าตาบ้านเกิดของเขา? อย่าคิดเกี่ยวกับมันมากนัก ประณามมัน

84
00:11:23,400 --> 00:11:30,290
ความมั่งคั่งสามารถรอดพ้นจากภัยพิบัติได้ ความมั่งคั่งสามารถรอดพ้นจากภัยพิบัติได้ ครอบครัวเราต้องมีทรัพย์สมบัติ สิ่งนี้จะไม่เจ็บในอนาคต
ถ้าไม่คัน.

85
00:11:30,290 --> 00:11:37,030
อย่าพูดถึงมัน ถ้าพูดไม่กี่คำเรื่องนี้ก็จะกลับมาฮิตอีกครั้ง

86
00:11:37,030 --> 00:11:43,990
ฉันไม่โทษเจ้าของร้านเลย ฉันตำหนิเขาหรือเปล่า? เขาฉันพูด

87
00:11:43,990 --> 00:11:50,830
คุณอยู่ที่นี่? พ่ออย่าโกรธนะ หากคุณสร้างปัญหามาซ่อนกันเถอะ

88
00:11:50,830 --> 00:11:55,590
ใครสามารถบอกเราว่าเขาสามารถซ่อนตัวอยู่ในโรงน้ำชาของเราได้? ถ้าเขาต้องการเปิดโรงน้ำชาของเราเขาจะซ่อนตัว
ไม่สามารถจ่ายได้

89
00:11:56,910 --> 00:12:02,330
พวกเขาต้องการยึดแผงลอยของฉัน ฉันต้องหาทาง อย่างไรก็ตามหญิงชราไม่สามารถทำมันได้ในมือของฉัน
บทถูกปิดอยู่ข้างใน

90
00:12:02,330 --> 00:12:08,730
ฉันชอบได้ยินคำพูดเหล่านี้จากเจ้าของร้านเก่าและฉันก็ชอบฟังด้วย

91
00:12:08,730 --> 00:12:15,590
ตราบใดที่มีโรงน้ำชาในเมืองปักกิ่งแห่งนี้ก็ต้องเป็นเรา

92
00:12:15,590 --> 00:12:22,570
คุณปู่เราอยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว ฉันชื่นชมคำพูดของคุณมากที่สุดหญิงชรา

93
00:12:22,570 --> 00:12:29,470
มันปิดไม่ได้ใช่ไหม? ฉันยังคงต้องปรับปรุงต่อไป มันผ่านมาหลายปีแล้ว
ฉันยังไม่เห็นมันเลย

94
00:12:29,470 --> 00:12:36,170
มีอะไรดี? ยังเร็วเกินไปที่จะเปลี่ยนมัน ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่มีการเปลี่ยนแปลง มันเร็วเกินไป

95
00:12:36,170 --> 00:12:43,150
นี่ไม่ดีเลย โอเค โอเค คุณสองคน หยุดเถียงกับฉันได้แล้ว

96
00:12:43,150 --> 00:12:46,050
ฉันยินดีที่จะโต้แย้ง ฉันยังรำคาญอยู่แต่ก็มาไม่ได้

97
00:13:07,210 --> 00:13:14,170
แค่ดื่มถั่วและเมล็ดพืชไม่ได้ทำให้คุณอิ่ม อ่า ซาลาเปาร้อนๆ อร่อยจังเลย ให้ฉันบอกคุณว่ามีอะไรดี
ยัง

98
00:13:14,170 --> 00:13:21,010
ฉันมีชีวิตอยู่เกือบทั้งชีวิต ฉันรู้ว่าอะไรอร่อย ผมบอกไปแล้วว่าเท่าไร..

99
00:13:21,010 --> 00:13:27,970
กลับรังแล้วปล่อยให้มันเย็นลง จากนั้นนำมีดมาหั่นเป็นชิ้นบางๆ แล้ววางลงบน
ไฟไหม้อย่างใดอย่างหนึ่ง

100
00:13:27,970 --> 00:13:34,450
การย่างจะทำให้ได้รสชาติที่พิเศษ สิ่งนี้เรียกว่าเมล็ดหยาบและการปรุงอาหารแบบละเอียด คุณรู้หรือไม่?

101
00:13:34,800 --> 00:13:41,500
แต่คุณแค่ไม่ฟังฉัน นอกจากนี้อาหารของคุณอร่อยไหม? มันอร่อย.

102
00:13:41,500 --> 00:13:48,500
เรามาพูดถึงผักดองที่หั่นเป็นชิ้นแล้วหั่นเป็นชิ้นๆ

103
00:13:48,500 --> 00:13:55,260
ระมัดระวังมากขึ้น. มันเสร็จแล้ว ลองดูด้วยตัวคุณเอง นี่ผักดองหั่นฝอยเหรอ? นี่คือสิ่งทั้งหมด

104
00:13:55,260 --> 00:14:02,240
เชือกไม้ นี่คือสิ่งที่เราทำกันทั้งวัน

105
00:14:02,240 --> 00:14:08,940
ตอนนี้สิ่งต่าง ๆ กลายเป็นเช่นนี้คุณยังไม่มีอะไรจะพูด ฉันกล่าวว่า

106
00:14:08,940 --> 00:14:14,220
เรายากจนอยู่แล้ว หากเราไม่ใส่ใจกับสิ่งต่างๆ ชีวิตเราก็จะเป็นทุกข์

107
00:14:14,220 --> 00:14:21,140
แม้ว่าเราจะย้ายไปอยู่ลานกว้าง แต่เราก็ไม่เหมือนกับพวกเขา

108
00:14:21,140 --> 00:14:28,140
แล้วคุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ในตอนแรก? คุณต้องการที่จะกินมันเป็นอาหารหรือไม่?

109
00:14:28,140 --> 00:14:32,500
ฉันคือเด็กคนนี้ คุณมาทำอะไรที่นี่?

110
00:14:33,680 --> 00:14:39,340
ทำไมเราถึงทะเลาะกันอีกล่ะ? ไม่มีข่าวตลอดทั้งวัน

111
00:14:39,340 --> 00:14:45,860
ฉันบอกว่าเป็นน้องสาวของคุณที่เป็นคนเริ่มในครั้งนี้ ดังนั้นฉันต้องจัดการกับมัน

112
00:14:45,860 --> 00:14:49,140
เป็นเพราะหัวรังนั่นอีกแล้วเหรอ?

113
00:14:49,140 --> 00:14:56,120
โอเค ไปร้านอาหารกัน

114
00:14:56,120 --> 00:15:03,090
ถ้าเห็นของอร่อยก็ต้องถามผมว่าอันไหนที่จัดการเรื่องอาหารให้ผมอร่อยครับ

115
00:15:03,090 --> 00:15:09,170
ฉันรู้ว่าฉันอยากไป พวกคุณไป. ฉันไปไม่ได้ อย่าไป.

116
00:15:09,170 --> 00:15:15,770
พี่สาว ลุยเลย ฉันไปไม่ได้

117
00:15:15,770 --> 00:15:22,750
น้องสาวคุณไม่ไป พ่อกับฉันกำลังจะไป อ่า โย่

118
00:15:22,750 --> 00:15:29,510
โอ้ มองมาที่ฉัน ฉันแต่งตัวแบบนี้ ฉันต้องได้อันใหม่มาสองตัว
ตกลง

119
00:15:29,510 --> 00:15:36,410
คุณพ่อรีบไปกันเถอะ คุณบอกว่าฉันต้องการไปร้านอาหารถัดไปเพื่อรับส่วนแบ่งของฉัน ฉันอยู่ที่นี่
ปล่อยให้ผู้คน

120
00:15:36,410 --> 00:15:43,410
โจ๊กพี่เราออกจากรายการจริงๆ

121
00:15:43,410 --> 00:15:46,030
เฉิน คุณกำลังเหวี่ยงอะไรอยู่?

122
00:15:46,030 --> 00:15:51,850
ดูสิ

123
00:15:51,850 --> 00:15:55,010
คุณ

124
00:15:55,010 --> 00:15:59,730
สิ่งนี้มาจากไหน?

125
00:16:01,230 --> 00:16:07,530
มันถูกมอบให้เป็นของขวัญ ใครสามารถให้แหวนราคาแพงเช่นนี้แก่คุณได้? ผู้อำนวยการหลี่ ปี 2
หนึ่งด้วย

126
00:16:07,530 --> 00:16:13,990
ดูพวกคุณสิ

127
00:16:13,990 --> 00:16:20,370
ฉันสอนคนอื่นร้องเพลง แล้วทำไมพวกเขาไม่ตอบแทนฉันบ้างล่ะ?

128
00:16:20,370 --> 00:16:27,190
ไอ้หนู ทำไมไม่เข้ากับภรรยาของข้าราชการใหญ่ๆ พวกนี้ล่ะ?
สวัสดี

129
00:16:27,190 --> 00:16:33,080
ไม่ต้องกังวล Guozi แม้ว่าพวกเขาจะมีเจตนาไม่ดีต่อฉันก็ตาม

130
00:16:33,080 --> 00:16:39,780
ฉันสามารถช่วยเขาได้เช่นกัน ดังนั้นจงฉลาดไว้ด้วย

131
00:16:39,780 --> 00:16:46,760
เขายังคงร้องเพลงและทำหน้าที่ตามหน้าที่ นี่คือประเด็น เขา เขาจริงๆ

132
00:16:46,760 --> 00:16:52,700
แม้ว่าเขาจะร้องและแสดงในชีวิตจริง แต่เขาก็ไม่ได้รับความนิยม เขาจะไม่โด่งดังเพราะความสามารถของเขา

133
00:16:52,700 --> 00:16:59,590
ไม่ใช่น้องสาวยุ่งของคุณ ฉันถามว่าทำไมคุณไม่เข้าใจว่ามันยาวมาก?
ถึงเวลารอแล้ว

134
00:16:59,590 --> 00:17:01,710
รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ
รอก่อน

135
00:17:25,909 --> 00:17:32,710
ดูสิ่งที่คุณพูดสิ ไม่ว่าคุณจะมองเขายังไง เขาก็ต้องเป็นลูกของคุณนะ ไม่พูดถึงเหรอ?
เขาโอเค

136
00:17:32,710 --> 00:17:39,570
ไม่ อ่า คุณพูดถึงเขาอีกแล้ว ฉันไป คุณไม่ไป คุณไม่ไป แล้วอย่าพูด เขาบอกว่าอย่า
ของ

137
00:17:39,570 --> 00:17:46,190
แล้วทำไมวันนี้คุณว่างจังล่ะ? ลี่ฟา ฉันขอถามคุณหน่อย

138
00:17:46,190 --> 00:17:52,110
คุณฉุยที่อยู่บ้านสวนหลังบ้านยังมีเวลาทำบ้างไหม? เขามีเวลาทำบ้าง

139
00:17:52,110 --> 00:17:59,050
ฉันแค่ไปร้านอาหารทุกวันเป็นเวลาสามวันแล้วกินสองศอกกับซีอิ๊ว

140
00:17:59,050 --> 00:18:05,890
พูดผ่านปากก็ได้ แต่ในใจมันเจ็บปวดมาก แต่ยิ่งกินมากเท่าไหร่ก็ยิ่งอ้วนมากขึ้นเท่านั้น
คุณจะพูดแบบนั้นกับใครบางคนได้อย่างไร?

141
00:18:05,890 --> 00:18:11,990
นายฉุยเป็นคนมีความสามารถ ความสามารถของเขาไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย แต่ก็มีประโยชน์ ฉันไม่เห็นมัน

142
00:18:11,990 --> 00:18:17,490
ฉันไม่เข้าใจ. Mr. Cui ศึกษาอุตสาหกรรมใน Dongyang

143
00:18:17,490 --> 00:18:21,890
คนที่บริหารโรงงานมีชุดเดียวและชุดเดียว คุณรู้ไหมว่า?

144
00:18:24,560 --> 00:18:31,500
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะเต็มใจมาที่โรงงานของฉันและทำงานเป็นนายคนที่สองหรือไม่ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
คุณจำได้

145
00:18:31,500 --> 00:18:38,320
เพราะเขาเป็นคนมีความสามารถ แล้วคุณ ยิ่งชวนเขาออกจากภูเขาเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีใช่ไหม?
ฉันเบื่อเขามานานแล้ว

146
00:18:38,320 --> 00:18:45,100
พูดตามตรงนะ เขาเพิ่งพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับคนที่ไม่ชอบสุนัขและไม่อยากเจอฉัน

147
00:18:45,100 --> 00:18:51,340
ฉันอยากจะปล่อยเขาไปนานแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมไป บอกฉันว่าคุณควรทำอย่างไรใช่ไหม?
ฉันยังบอกคุณเกี่ยวกับเขา

148
00:18:51,340 --> 00:18:54,780
เขาอาจจะยังไม่เต็มใจที่จะเสียสติไป

149
00:18:54,780 --> 00:19:01,640
ฉันต้องตายเพื่อเพื่อนสนิทของฉัน ฉันจริงใจ.

150
00:19:01,640 --> 00:19:06,220
ฉันถามเขาด้วยความจริงใจว่าเขาจะยังมองหน้าฉันบ้างไหม? นายฉุย

151
00:19:06,220 --> 00:19:12,580
นายฉุย

152
00:19:12,580 --> 00:19:19,480
กรุณาอยู่. เกิดอะไรขึ้น? ข่าวจิ่วเฉิง

153
00:19:19,480 --> 00:19:21,080
คุณฉินผู้โด่งดังต้องการพบคุณ

154
00:19:25,520 --> 00:19:32,520
คุณ Cui พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว Qin Zhongyi ฉันได้ยินมาเป็นเวลานานนาย Cui ชื่อของคุณเคารพแม่เคารพ

155
00:19:32,520 --> 00:19:39,400
แม่ไม่กล้า.. Cui Jiufeng ใช้เวลาหลายวันและหลายเดือนอย่างเกียจคร้าน

156
00:19:39,400 --> 00:19:46,280
นั่นคือทั้งหมดที่ ฉันอยากตามหานายชุยมานานแล้ว แต่หาเขาไม่เจอ

157
00:19:46,280 --> 00:19:52,640
วันนี้มาพบกับคุณชุย หากคุณว่างโปรดเชิญคุณ Cui ออกไปข้างนอกและคุยกันดีๆ
แต่อย่าขัดล่ะ?

158
00:19:53,200 --> 00:19:59,420
ฉันไม่รู้ว่าคุณฉินต้องการจะพูดอะไร นายฉุย.

159
00:19:59,420 --> 00:20:06,040
ฉันได้ยินมาว่าคุณชุยเรียนที่ญี่ปุ่นมาหลายปีแล้วและโรงงานในกวางตุ้งก็มีประสบการณ์มาก

160
00:20:06,040 --> 00:20:12,880
ผมอยากขอให้คุณชุ่ยช่วยปิดโรงงานทอผ้าทั้งสองแห่งนี้ด้วย
มันเป็นเพียงชื่อปลอม

161
00:20:13,140 --> 00:20:19,880
มันเป็นเพียงชื่อปลอม คุณฉินขอขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของคุณ มันบังคับให้คนทำสิ่งต่าง ๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ

162
00:20:19,880 --> 00:20:25,170
หากคุณคุ้นเคยกับการไม่ได้ใช้งาน โปรดถามคุณฉินและถามเกาหมิง

163
00:20:25,170 --> 00:20:31,610
คุณชุยโปรดอย่ายุ่งก่อนแล้วกลับไป ถ้านายฉุย

164
00:20:31,610 --> 00:20:38,390
คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับค่าตอบแทน? มันยากที่จะพูด

165
00:20:38,390 --> 00:20:45,050
ฉันจะทำอะไรบางอย่างด้วยเงินไม่กี่ดอลลาร์ได้อย่างไร? ฉันทำอย่างนั้นเมื่อฉันยังเด็ก
ผ่านไป

166
00:20:45,050 --> 00:20:47,570
ความทะเยอทะยานที่จะปกครองประเทศและนำสันติสุขมาสู่โลก

167
00:20:48,400 --> 00:20:55,320
แค่ไม่มีโอกาสได้แสดงแต่ก็พูดในใจได้

168
00:20:55,320 --> 00:21:01,940
มันเป็นเรื่องใหญ่ ให้ฉันจัดการโรงงาน

169
00:21:01,940 --> 00:21:04,940
ขออภัย

170
00:21:19,760 --> 00:21:25,980
วันที่มิสเตอร์ฉินจะเข้ามาครอบครองบ้านใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ คุณคิดอย่างไร?
ของ

171
00:21:25,980 --> 00:21:32,860
ไม่เช่นนั้นมาคุยกับคุณฉินและเมตตาเราบ้าง

172
00:21:32,860 --> 00:21:39,480
จะเป็นเช่นนี้ต่อไปอีกครึ่งปี และจะขยายออกไปอีกสามปี

173
00:21:39,480 --> 00:21:45,920
เนื่องจากฉันไม่สามารถจ่ายเงินให้กับนายฉินคนที่สองได้ ฉันจึงไม่สามารถปล่อยให้นายฉินคนที่สองเข้ามาครอบครองบ้านหลังนี้ได้
รับมันและจากไป

174
00:21:47,530 --> 00:21:54,470
ยังไม่มายึดบ้านเหรอ? ฉันกำลังคิดเกี่ยวกับมัน ฉันต้องการที่จะซื้อมากขึ้น

175
00:21:54,470 --> 00:22:00,430
เอาล่ะ การพึ่งพาสิ่งนี้เพื่อหาเลี้ยงชีพไม่ใช่หนทางที่จะไป ดังนั้นเรามาพูดอย่างนั้นกันเถอะ

176
00:22:00,430 --> 00:22:04,010
คุณมีวิธี

177
00:22:04,010 --> 00:22:08,750
ยังไม่ได้

178
00:22:08,750 --> 00:22:15,730
คุณไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ ฉันมีเจ้านายแล้ว

179
00:22:15,730 --> 00:22:16,730
ความหมาย

180
00:22:16,800 --> 00:22:23,200
หากคุณมีความคิดให้ปฏิบัติต่อฉันในฐานะเจ้าของร้านของเจ้าของร้าน ถ้าฉันไม่ทำก็แค่ฟังฉัน
แค่สบายดี

181
00:22:23,200 --> 00:22:29,200
ตราบใดที่เขาสามารถทำให้โรงน้ำชาดีสำหรับเขาได้ฉันก็จะฟัง

182
00:22:29,200 --> 00:22:30,240
ฉัน

183
00:22:30,240 --> 00:22:44,820
พูด

184
00:22:46,440 --> 00:22:52,800
ที่นี่ไม่ใช่สถานที่พักผ่อน กรุณาออกไปอย่างรวดเร็ว. คุณเจ้าของร้านคุณเป็นป้าแก่หรือเปล่า?

185
00:22:52,800 --> 00:22:58,600
ใช่คุณต้องการดื่มชาชามใหญ่ใช่ไหม?

186
00:22:58,600 --> 00:23:05,340
ไม่อีกแล้ว ฉันขอให้ซูเนียงคัดลอกแผงขายของและเจ้าของร้าน

187
00:23:05,340 --> 00:23:12,180
คุณเมาแล้ว เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่มชา เราอยู่ที่นี่เพื่อคุณโดยเฉพาะ เกิดอะไรขึ้น?
ความหมายนี้คือ

188
00:23:12,180 --> 00:23:15,080
ฉันไม่รู้ว่าใครคือผู้อาวุโสของคุณใช่ไหม?

189
00:23:17,470 --> 00:23:24,330
มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย
มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย

190
00:23:24,330 --> 00:23:25,330
มา

191
00:23:56,370 --> 00:24:03,230
ฉันบอกว่าคุณนี่คือฉัน เมื่อวานฉันไม่ได้บอกคุณเหรอ? ฉันต้องการที่จะสนุกกับมัน ให้เรา
ชา

192
00:24:03,230 --> 00:24:08,710
ร้านอาหารสร้างรายได้ นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการใช่ไหม?

193
00:24:08,710 --> 00:24:15,570
ออกไปข้างนอกกันเถอะพวกเขาออกไปดูแผงขายของของพวกเขาเอง แล้วจะตีสามแล้ว
เจ็ดคะแนน

194
00:24:15,570 --> 00:24:22,470
ใครดื่มชาเสร็จแล้วบ้าง? ฉันอาจจะซื้อของบางอย่างก็ได้ตราบใดที่พวกเขาจ่ายเงิน
เราแค่มีเงินเพื่อหารายได้ เราได้อะไร?

195
00:24:22,470 --> 00:24:29,450
ทำเงิน. ฟังนะ ฉันขอให้คุณสั่งฉันแบบนี้ โรงน้ำชาแห่งนี้ยังเรียกว่าโรงน้ำชาหรือไม่?
เมืองหลวงอยู่ในชนบท

196
00:24:29,450 --> 00:24:36,170
เอาน่า คุณไม่สนใจว่ามันจะกลายเป็นอะไร มันจะทำเงิน โอเค โอเค โอเค ไม่
ถ้ามันไม่ได้ผล ฉันอยากมีเงินมากกว่า

197
00:24:36,170 --> 00:24:43,070
มันยากที่จะหาเงินดังนั้นฉันจึงไม่สามารถทำให้ป้าแก่ลำบากใจได้ แต่เราพูดว่า "เอาล่ะ ฟังฉันนะ คนที่คุณพูด"
คำพูด

198
00:24:43,070 --> 00:24:45,810
ไม่ มันไม่นับ ถ้าคุณทำเช่นนี้ ฉันอยากจะพูดเป็นคำมากกว่าการนับ

199
00:24:46,840 --> 00:24:53,800
คุณรีบเร่งและอพยพสิ่งเหล่านั้นทั้งหมดให้ฉัน คนนั้นคือฉันจากเมืองใหญ่
พ่อแม่ของวัดเชิญฉันมาที่นี่ คุณไม่สามารถบอกพวกเขาให้ออกไปได้

200
00:24:53,800 --> 00:25:00,760
ไปเถอะทำไมไม่อยู่ล่ะ? นอกจากนี้ถ้าคุณต้องการไปคุณก็ไม่สามารถไปเปล่าประโยชน์ได้ แล้วทำไมคุณไม่ไปเสียเปล่าล่ะ?
จัดส่งวันเดียว

201
00:25:00,760 --> 00:25:07,640
Dove Xintiao คุณกำลังแก้ตัว ในเมื่อท่านเชิญพวกเขามาที่นี่ ทำไม?

202
00:25:07,640 --> 00:25:12,600
ฉันยังคงต้องจัดการกับวันนี้ ตอนเย็นฉันจะจัดการกับสิ่งที่คุณหมายถึง
พวกเขาทำให้มันชัดเจน

203
00:25:16,620 --> 00:25:23,580
แค่บอกว่าไปพูดไป ทำไมฉันไปไม่ได้? โอเค ฉันจะไปและพูด

204
00:25:23,580 --> 00:25:29,800
สมาชิกในครอบครัวโดยกำเนิดของเราล้วนเป็นคนมีเหตุผล และเราทุกคนต้องรับผลที่ตามมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ
คน

205
00:25:29,800 --> 00:25:35,480
หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ขอให้ลี่ซานซื้อเนื้อชิ้นหนึ่ง

206
00:25:35,480 --> 00:25:42,280
วุ้นเส้นและกะหล่ำปลีหลายลูกตุ๋นในหม้อใบใหญ่ร้อนสำหรับทุกคนรับประทาน
มื้ออาหารที่ดี

207
00:25:42,280 --> 00:25:44,760
ยังไงก็ตามมันไม่เหมือนกับการมองเห็นธรรมชาติของจิตวิญญาณ

208
00:25:46,380 --> 00:25:51,660
ใกล้จะถึงแล้ว

209
00:25:51,660 --> 00:26:00,420
รวดเร็ว

210
00:26:00,420 --> 00:26:07,100
ทำไมฉันยังกลัวเขากลับมา?

211
00:26:07,100 --> 00:26:14,000
ไม่ ฉันยังอยู่ได้ถ้าเขากลับมา คุณไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ และฉันก็ทำไม่ได้เช่นกัน ใช่
ฉัน

212
00:26:14,000 --> 00:26:15,680
คุณไม่จำเป็นต้องกลัวสิ่งใดเลย

213
00:26:25,040 --> 00:26:31,800
โดยไม่คาดคิดภายใต้แสงกลางวันแสกๆ คุณก็เป็นเช่นนั้น

214
00:26:31,800 --> 00:26:38,800
เกิดอะไรขึ้นกับชายและหญิงตัวสูงคู่นี้?

215
00:26:38,800 --> 00:26:41,440
คุณยังกล้าที่จะถามฉันไหม?

216
00:26:47,180 --> 00:26:53,340
เด็กน่ารักคนนี้เหรอ? นักแสดงคนนี้ใช่หรือไม่? มานี่..

217
00:26:53,340 --> 00:27:00,140
ดึงเขาออกมาหาฉันแล้วทุบตีเขา

218
00:27:00,140 --> 00:27:03,460
ไปหาผู้ใหญ่เถอะ สองคน. ไปหาผู้ใหญ่เถอะ

219
00:27:03,460 --> 00:27:09,900
ไม่คาดคิด

220
00:27:09,900 --> 00:27:13,640
คุณผู้หญิงน่ากลัวมาก

221
00:27:17,310 --> 00:27:22,410
คุณอยากให้ฉันกินเป็ดเหรอ? มันไม่ใช่การสูญเสีย ฉันไม่มีปีและเดือนนี้

222
00:27:22,410 --> 00:27:28,570
ม้า

223
00:27:28,570 --> 00:27:33,730
มาเถอะ อาจารย์สี่ วันนี้

224
00:27:33,730 --> 00:27:40,210
ลูกคุณต้องนั่งกับฉันสักพัก ฉันอยากจะบอกคุณว่าฉันอยากจะพูดอะไร

225
00:27:40,210 --> 00:27:41,470
มาคุยกันเถอะ

226
00:27:49,740 --> 00:27:56,220
ขอโทษที ฉันพูดว่า เกิดอะไรขึ้น? มีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณ มีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณ มีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณ

227
00:27:56,220 --> 00:28:03,160
พูดช้าๆ โอเค ลุงหวัง พี่ชายฉันมาแล้ว คุณไม่อยู่ที่นี่ อ่า ไม่

228
00:28:03,160 --> 00:28:09,360
อา ฉันไม่ได้มาในเดือนที่ผ่านมา เกิดอะไรขึ้น? ฉันทำมันหายไป

229
00:28:09,360 --> 00:28:15,800
เมื่อวานเขาไม่กลับมาทั้งคืน วันนี้เป็นเวลานี้แล้วและเขายังคงไม่กระตือรือร้น

230
00:28:15,800 --> 00:28:22,560
บางทีนี่อาจเป็นสิ่งที่ถูกดัดแปลงใช่ไหม? มันเป็นไปไม่ได้
ถึงเวลาเผาใจครอบครัวฉันแบบนี้แล้ว

231
00:28:22,560 --> 00:28:29,440
จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับผู้ใหญ่ ลุงหวาง นายสี่ฉาง และน้องชายของฉันเป็นไอ้สารเลว
คะแนน

232
00:28:29,440 --> 00:28:35,440
บุคคลนั้นไม่ได้แต่งงานโดยเสแสร้งและไม่ได้อาศัยอยู่ในร้านบา

233
00:28:35,440 --> 00:28:38,980
อย่าพูดอะไรแล้วไปหาเขาแยกกัน

234
00:28:56,490 --> 00:29:03,450
เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น? รีบส่งข้อความไปที่บ้านของพวกเขา แล้วเราจะรายงานมันยังไงล่ะ?
รถสายตรวจกำลังรอให้คุณรายงาน กรุณารายงานมัน.

235
00:29:03,450 --> 00:29:05,870
คือเราไม่กล้ามีปัญหากับตำรวจอีกต่อไป

236
00:29:05,870 --> 00:29:12,130
แสดงเฉิน

237
00:29:12,130 --> 00:29:19,090
เหตุผลนี้คืออะไร? ซิ่วเฉินไม่ต้องการพูด อาจมีบางอย่างผิดปกติ

238
00:29:19,090 --> 00:29:25,470
มันยากที่จะบอก อาการบาดเจ็บสาหัสไหม? ขาข้างหนึ่งหัก

239
00:29:25,969 --> 00:29:32,830
มีบาดแผลตามใบหน้าและร่างกาย มีความเกลียดชังมากแค่ไหน? คิดจะตีคนแบบนี้เหรอ?
สี่

240
00:29:32,830 --> 00:29:39,750
อาจารย์ โปรดบอกคุณซ่งเอ๋อเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย ฉันกำลังคุยเรื่องนี้กับคุณ ฉันจะมอบมันให้ซิ่วเฉินก่อน
ดูสิ

241
00:29:39,750 --> 00:29:46,190
ชายป่วยขอให้ซิ่วเฉินเขียนจดหมายและบอกเขาว่าเขากำลังจะมีคอนเสิร์ตที่บ้านชาวต่างชาติ

242
00:29:46,190 --> 00:29:52,850
ฉันขอให้ Xigui มอบให้ฉัน ฉันคิดว่าคุณซ่งเอ๋อเชื่อได้

243
00:29:52,850 --> 00:29:54,050
ดี

244
00:29:54,750 --> 00:29:55,690
วิธีนี้ใช้ได้ดี

245
00:29:55,690 --> 00:30:04,930
พ่อ

246
00:30:04,930 --> 00:30:11,110
ฉันจะขอให้พี่ Xiguo ส่งข้อความถึงคุณเร็ว ๆ นี้ เขากำลังร้องเพลงอยู่ข้างนอก
อย่าวิตกกังวล

247
00:30:11,110 --> 00:30:17,710
ฉันไม่มีเวลาทักทายและคุณสามารถช่วยฉันได้

248
00:30:17,710 --> 00:30:21,230
ในใจของฉันหมิงจิงคือ

249
00:30:24,400 --> 00:30:28,880
ฉันต้องไปร้องเพลงโอเปร่า ฉันรู้ว่ามันลึกแค่ไหน

250
00:30:28,880 --> 00:30:32,680
เขาอยู่ที่ไหน

251
00:30:32,680 --> 00:30:38,700
ลุงวัง

252
00:30:38,700 --> 00:30:44,560
ลุงสี่ไม่ยอมให้ฉันบอกคุณเพราะฉันกลัวว่าคุณจะกังวล

253
00:30:44,560 --> 00:30:50,000
บราเดอร์ Xigui ร่วมกับ Xiu Chen เพื่อพักฟื้นในชนบท

254
00:30:50,000 --> 00:30:52,120
แสดงเฉิน

255
00:30:55,530 --> 00:31:01,870
นักวิชาการอยู่ได้ด้วยหน้าตาจริงๆ

256
00:31:47,080 --> 00:31:53,260
พี่สาวคุณเหนื่อยเกินไปแล้ว รอจนผมดันแล้วกลับขึ้นเวที ฉันจะให้เงินทั้งหมดที่คุณได้รับ
คุณ

257
00:31:53,260 --> 00:31:58,480
คุณจะต้องไม่ได้รับอนุญาตให้ซักเสื้อผ้าที่สกปรกและมีกลิ่นเหม็นให้ผู้อื่นอีก

258
00:31:58,480 --> 00:32:05,420
คุณจะมีความสุขถ้าคุณพูดแบบนี้ ฉันแค่กลัวคุณ ฉันลืมเรื่องนั้นไปที่ทำงานเลย

259
00:32:05,420 --> 00:32:09,300
มันจะไม่เจ็บ หากเป็นเช่นนั้น ฉันจะยังถือว่าเป็นมนุษย์หรือไม่?

260
00:32:27,440 --> 00:32:34,320
ลุงสี่คุณอยู่ที่นี่ นี่คือรากฐาน คุณต้องการที่จะจัดการกับมันก่อน?

261
00:32:34,320 --> 00:32:39,720
ไม่ ไม่ หัน เลี้ยว คิดหาทาง คุณช่วยฉันแบบนี้เสมอ

262
00:32:39,720 --> 00:32:46,600
ทำไมคุณถึงช่วยฉันและพ่อของคุณ? นั่นคือพี่ชายของฉัน

263
00:32:46,600 --> 00:32:52,840
ถึงแม้เราจะยากจนแต่เราก็ยังต้องอยู่ด้วยการกิน

264
00:33:03,240 --> 00:33:10,080
สองวันนี้เป็นยังไงบ้าง?

265
00:33:10,080 --> 00:33:20,540
ตกลง

266
00:33:20,540 --> 00:33:27,400
ผู้ที่ใช้กฎหมายอย่างสะอาดและเที่ยงธรรม

267
00:33:27,400 --> 00:33:28,400
แบบนี้.

268
00:33:43,850 --> 00:33:44,850
หอย

269
00:34:59,810 --> 00:35:06,230
พ่อ พ่อ มีอะไรผิดปกติกับคุณ? พ่อพ่อน้องสาว

270
00:35:06,230 --> 00:35:12,530
พ่อ พ่อ คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? พ่อ พ่อ มีอะไรผิดปกติกับพ่อ?

271
00:35:12,530 --> 00:35:16,110
พ่อ พ่อ แม่

272
00:35:16,110 --> 00:35:23,610
แม่

273
00:35:23,610 --> 00:35:30,500
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไป ย้ายออกไปกันเถอะ ลูกชายของเขา นั่นเป็นกลอุบายของแม่
ดราม่าหัวใจแม่ยามเช้า

274
00:35:30,500 --> 00:35:37,280
แค่อยากคบกับฉันนะแม่

275
00:35:37,280 --> 00:35:43,420
ทำไมไม่เปิดประตูตั้งนานล่ะ?

276
00:35:43,420 --> 00:35:47,440
ลูกเสืออย่าหนีนะ ฉันจะไม่กินคุณ

277
00:35:47,440 --> 00:35:54,240
เขาเป็นลูกชายที่คนแก่ต้องการ

278
00:35:54,240 --> 00:36:01,190
ฉันรู้ว่าเขาเป็นใคร มันไม่สมควรที่คุณจะพูดแบบนี้เพื่อขับไล่เขาออกไป คุณหญิงชราหญิงชรา
เกิดอะไรขึ้น?

279
00:36:01,190 --> 00:36:07,850
พวกคุณออกไปจากที่นี่แล้วฉันจะบอกคุณว่าทำไมคุณไม่เข้าใจอะไรเลย?
นี่คือ

280
00:36:07,850 --> 00:36:14,750
ครอบครัวอ้วน เราไม่ได้วางระเบิดคุณ แต่คุณวางระเบิดเราก่อน และคุณก็ถูกไล่ออก
ประตูเปิดด้วยเสียงปัง

281
00:36:14,750 --> 00:36:20,830
เรา? คัง ซุนจื่อ พวกเราสามารถวิ่งหนีได้ แม้ว่าเราจะถูกไล่ออกก็ตาม คุณทำอะไรได้บ้าง?
ใช่

282
00:36:20,830 --> 00:36:25,170
อย่าพูดเรื่องไร้สาระกับเขามากนัก ปล่อยเขาไปง่ายๆ

283
00:36:26,560 --> 00:36:33,500
แม่ไปกันเถอะ บ้านโทรมหลังนี้เพื่อเรา เราไม่สามารถอยู่ในนั้นได้ ลูกชายของฉันมีความทะเยอทะยาน
โกรธเรา

284
00:36:33,500 --> 00:36:36,340
ไปรู้สึกมั่นใจกันเถอะ

285
00:36:57,209 --> 00:37:04,070
แม่คะ เราจะไปไหนได้? เราจะไปที่ไหน? ฉันไม่เคยไปที่นั่นมานานหลายสิบปี

286
00:37:04,070 --> 00:37:10,970
ฉันไม่เคยออกจากบ้าน ฉันถูกขายที่นี่จากโรงน้ำชา

287
00:37:10,970 --> 00:37:17,870
เราไม่รู้จักใครในปักกิ่ง แม่มาหาพวกเขากันเถอะ ฉันขายคุณให้คุณตั้งแต่แรก
ชา

288
00:37:17,870 --> 00:37:23,990
อาจมีคนในโรงแรมจำคุณได้หรือรู้ว่าบ้านของคุณอยู่ที่ไหน มาก.
ปี

289
00:37:25,230 --> 00:37:27,970
แม้ว่าฉันจะพบบ้านของฉันฉันก็ไม่สามารถกลับไปได้

290
00:37:27,970 --> 00:37:43,090
แม่

291
00:37:43,090 --> 00:37:49,170
นี่คือสถานที่ที่เหมาะสมใช่ไหม? มันเปลี่ยนไปอย่างไร?

292
00:37:55,600 --> 00:38:01,060
ใช่แล้ว ใช่แล้ว คุณอยู่ที่นี่

293
00:38:01,060 --> 00:38:07,520
เอ่อ..ผมเป็นแม่ค้า.. คุณลืมไปแล้วเหรอ?

294
00:38:07,520 --> 00:38:13,920
เมื่อยี่สิบปีที่แล้วมีเรื่องราวความรักเกี่ยวกับลูกสะใภ้

295
00:38:13,920 --> 00:38:20,780
เอ่อ คุณอยู่แถวๆ นั้นครับ

296
00:38:20,780 --> 00:38:24,300
พี่สาวที่ฉันแต่งงานในช่วงเวลานี้

297
00:38:25,480 --> 00:38:32,320
คุณสิ่งเก่านั้นตายแล้ว ทันทีที่เขาตาย หลานชายของเขาก็จะตาย

298
00:38:32,320 --> 00:38:38,240
เราถูกไล่ออกและไม่มีผ้าห่มให้เลยแม้แต่ผืนเดียว

299
00:38:38,240 --> 00:38:44,540
เขาเป็นลูกชายของคุณ เขาเป็นของคุณ

300
00:38:44,540 --> 00:38:51,320
ฉันก็ซื้อให้ขันทีเป็นลูกชายของเขาด้วย คุณคือแม่ของฉัน

301
00:38:51,320 --> 00:38:53,820
ที่นี่เป็นที่ที่พ่อของคุณขายคุณตั้งแต่แรก

302
00:38:54,640 --> 00:39:01,640
นี่คือที่ที่ฉันจะไม่มีวันลืม ในที่สุดพวกเราเจ้าของร้านของสถานที่แห่งนี้ก็มาถึง

303
00:39:01,640 --> 00:39:08,360
ใช่ มันเป็นโชคชะตา คุณช่วยฉันและหาอะไรให้ฉันทำหน่อยได้ไหม? ฉันกำลังหิวโหย. ไม่

304
00:39:08,360 --> 00:39:14,700
แต่เราไม่สามารถอดตายกับเด็กกำพร้าคนนี้ได้ แต่

305
00:39:14,700 --> 00:39:21,400
คุณทำอะไรได้บ้าง? ล้าง ล้าง ล้าง เย็บ ซ่อม ยังไงก็ทำความสะอาดบ้าน กวาดพื้น
อบอุ่น

306
00:39:21,400 --> 00:39:22,620
ฉันรู้วิธีทำอาหาร

307
00:39:23,340 --> 00:39:29,520
ฉันมาจากประเทศ ฉันทนความลำบากได้ คุณวางแผนที่จะจ่ายเท่าไหร่?

308
00:39:29,520 --> 00:39:35,600
คงจะดีถ้าคุณมีอาหารสามมื้อและมีที่นอนที่ใหญ่พอที่จะไปโรงเรียนได้

309
00:39:35,600 --> 00:39:41,960
โอเค โอเค ฉันจะช่วยคุณค้นหาอย่างช้าๆ

310
00:39:41,960 --> 00:39:48,100
ฉันขอถามคุณว่าพ่อของฉันมาที่นี่ทีหลังหรือไม่?

311
00:39:48,100 --> 00:39:52,000
คุณไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อของฉัน

312
00:39:52,730 --> 00:39:59,710
พ่อของคุณเสียชีวิตที่ต้นแม่น้ำแยงซีในคืนนั้นเมื่อคุณถูกพาตัวไป
นั่น

313
00:39:59,710 --> 00:40:05,850
เขาตายแล้ว เขาตายแล้ว

314
00:40:05,850 --> 00:40:12,830
การมีชีวิตอยู่ก็ทุกข์แต่ตอนนี้เรา

315
00:40:12,830 --> 00:40:19,570
พวกคุณสองคนจะไปไหนได้ล่ะ? แล้วเราก็กลับบ้านเกิดของเรากัน

316
00:40:19,570 --> 00:40:26,540
กลับบ้านเกิดในชนบท คุณสามารถหาใครได้บ้าง? แล้วคุณหมายถึงอะไร?

317
00:40:26,540 --> 00:40:33,500
ฉันกลัวว่าการหางานไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขา ตอนนี้ไม่มีอะไรทำแล้ว
ผู้ที่ไม่มีส่วนลดค่าอาหารก็มี

318
00:40:33,500 --> 00:40:40,440
มันมากเกินไป. เขาล้างก็ได้แต่ค่าใช้จ่ายไม่มาก ฉันจะเก็บเขาไว้ได้ไหม?

319
00:40:40,440 --> 00:40:47,320
ฉันไม่ใช่เจ้าของร้าน ฉันกับซันนี่จะเหนื่อยไหม? มีผู้คนมากมาย
งานดี. ใช่ครับ หลายคน

320
00:40:47,320 --> 00:40:53,930
ฉันยังมีอีกสองขั้นตอนในมือของฉัน เจ้าของร้านลองดูสิว่าทำไม่ได้หรือเปล่า บอกฉัน.
ปล่อยฉันไป

321
00:40:53,930 --> 00:41:00,630
สาวใหญ่ ฉันเป็นเจ้าของร้าน ตอนแรกผมขอคนมาขายที่นี่

322
00:41:00,630 --> 00:41:06,630
ตอนนี้ฉันจะเอามาเป็นบ้านแม่ของฉัน มาค่ะ ขอบคุณแม่ค้า

323
00:41:18,760 --> 00:41:21,800
ผู้ชายที่ดีมีสองปากต่อวัน

324
00:41:21,800 --> 00:41:28,800
ขันทียกเลิกครอบครัวและผู้ติดตามของขันที

325
00:41:28,800 --> 00:41:29,800
มารับฉันที่นี่

